evsiz

Kucağındaki kahve bardağından yayılan
ısıyı hissetmeye çalışır gibi
eli bardağın üzerinde, bakışlar uzağa
uzak bir yer de yoktu gerçi bakacak
Kadıköy’de, ara sokak bir apartman girişinde oturup
ne kadar uzağa bakılır ki?
evsiz kelimesinin
anlamını bulduğu anlardan biri
arabaya yürürken üşümemeye çalışıp
geceyi sokakta geçirecek olana rastlamanın
ağırlığının bastırdığı bir an
“ne renkli” diye fotoğrafı çekilen
sokak arası manavı görünce
gülümsemiş olmaya utanılan an
arabada açılan radyoda
yurtta ölen kızları duymadan
yangın merdiveni olmayan yurtta uyumuş olmalarına
kahredilmeden birkaç dakika önceki an
bu kadar kötü haberin normal olmadığını bilip
onlarla yaşamak zorunluluğunun
bir daha fark edildiği an
ne anmış be! bitmedi bir türlü
düşündükçe geldi üzerime
zor oluyor bazen olumluya uzanmak
olmayınca da olmuyor
sokak insanları sokakta kalmasın,
kızlar yurtta, işçiler madende ölmesin,
asker öleceği savaşa gitmesin istediği için
kendini kötü hissedenler varsa eğer
yalnız değilisiniz
ben de sizdenim bu akşam

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir